Le Vinyle Club Vinyl Le Vinyl Club I Had A Dream That You Were Mine - Hamilton Leithauser + Rostam

Hamilton Leithauser & Rostam - I had a dream that you were mine

Bedankt,
Bedankt aan mijn muziekminnende vrienden van Le Vinyle Club die me vroegen om een recensie te schrijven over een plaat waar mijn idool op staat, mijn held, de man waarin ik opnieuw zou willen worden geboren als de reïncarnering ons opwacht: Hamilton Leithauser.

« Maar wie is die man? Kijk, Bensé is zijn verstand kwijt » hoor ik je vloeken vanuit mijn bank, nog beven van de ontdekking van een nieuwe parel van mijn favoriete New Yorker. Leithauser is de zanger, de leider van de Walkmen en, bang dat ik al mijn superlatieven heb opgebruikt over deze man, zal ik slechts één albumnaam noemen: You & Me.

Laten we terugkomen op het onderwerp, en wie is Rostam? Rostam Batmanglij, multi-instrumentalist en co-creïator van de geniale Vampire Weekend. Na de drie foutloze albums met de band, en verschillende samenwerkingen (Frank Ocean, Santigold, Dirty Projectors, Cass Mc Combs…), warmen de virtuoos met een naam als een Iraanse superheld en de charismatische zanger met uitstekende aderen (als je hem ooit live ziet zingen, begrijp je…) elkaar op aan het begin van 2016 en starten dit project dat uw toegewijde dienaar met grote eer aan u mag presenteren.

« Afro Doo Wap », « Calypso Blues »… noem het zoals je wilt, deze samenwerking van twee van de grootste zielen van het alternatieve New York van de afgelopen vijftien jaar.
Tijdens de plaat versmelten de haunted piano's, de dylanachtige harmonica's, de galmende stem van Leithauser, de steel-drums, de orgels, de gedistorbeerde drums en de Rostam clavecins zonder elkaar op te slokken, zoals te zien is in de sublieme « You ain't that young kid », een parel van meer dan 5 minuten (cool!).

De tijd die verstrijkt, het geheugen, de slechte Instagram-filter die de beelden van een eeuwige Grote Appel verstoort, zijn de terugkerende personages van deze grote cinematische phonogram.
Dan begrijpen we de videoclip van de inaugurale « A 1000 times », en deze groep kinderen als Proustiaanse avatars van Leithauser. « I retired » zong hij twee jaar geleden, profetisch lied of een lucide constatering van een 40-jarige man over het onverbiddelijke jeunisme van de millennials en hun jongere generatie?

Wat is het moeilijk om te blijven bestaan in deze wereld, en Leithauser schreeuwt in het duister de afscheid van zijn oude leven, van zijn spoken die op maat zijn gekleed door Rostam. De historische band van de zanger had hem zijn mooiste flonkerende momenten aangeboden, Hamilton de ruwe diamant draait nu naar meer verfijnde kavels terwijl hij die blijft verlichten met zijn onnavolgbare oorspronkelijke glans. En het duo kiest voor de eeuwigheid boven de actualiteit, zich goed bewust dat "In de wind zijn, betekent het lot van dode bladeren"...

Luister naar « In a Black Out », en kijk naar de dansen hand in hand, rond een schemervuur de weerwolf Leithauser, Leonard Cohen en de onheilspellende kinderkoren van Mozart, Requiem voor de Walkmen. Je kunt zelfs je dierbaren in 2017 kussen op de klanken van de ultieme 1959 en zijn Doo Wap in chiaroscuro, verheerlijkt door de spookachtige stem van Angel Deradoorian (Dirty Projectors).

Ga je gang, leg de diamant op de groef, dim de lichten, sluit je ogen en betreed deze ode aan het verloren geheugen, teruggevonden voor de tijd van een plaat, de ideale soundtrack van je komende jaar.

En nogmaals bedankt Le Vinyle Club, ik kijk al uit naar volgende maand…

Julien Bensé