Le Vinyle Club Vinyl (Beperkte Uitgave) Surf & Die - 2Xlp Jaunes Translucides - Onoe Caponoe

Onoe Caponoe is al meer dan een decennium een van de best bewaarde geheimen van de Engelse hiphop. Bijna dan, want zijn talent en de originaliteit van zijn universum hebben hem snel in staat gesteld om het verfijnde milieu van de Londense underground te overstijgen.

Zoals velen heeft hij in zijn tienerjaren zijn eerste muzikale liefdes ontdekt, eerst via punk door gitaar te spelen en te zingen, en al snel werd het Amerikaanse hiphop dat zijn oren trok, wat hem aanspoorde om zijn eerste teksten te schrijven en de microfoon ter hand te nemen. Maar het was pas toen hij de Engelse scene ontdekte dat hij zijn eigen universum vond en zijn flow personaliseerde met een zo Britse accent. Hij draait op zijn platenspeler door elkaar: Black Sabbath, London Posse, Jimi Hendrix of Three 6 Mafia… grote auditieve sprongen zijn voor hem geen probleem.

Aan het einde van de jaren 2000 begint hij de professionele wereld te betreden, onder de naam O!Noe Boy, met name de MC Fliptrix aka Big Owl, lid van Four Owls, door als feature te verschijnen op twee nummers van zijn eerste solo LP "Force Fed Imagery".

Onoe heeft aan de andere kant genoeg zelfvertrouwen opgedaan om solo te gaan, wat hij in 2011 doet wanneer hij zijn eerste album "Central Control" uitbrengt op het label Audio Doughnuts, gevolgd door "Willows Midnight Gallery" in 2012, geïnspireerd door de Tovernaar van Oz. Na de opname van twee andere albums, ("Holy Mountain" en "The Staircase to nowhere"), gaat hij bij het label High Focus, een essentieel label van de Engelse underground hiphop, en wordt hij geproduceerd door een van de meest gewaardeerde protagonisten van Londen: Chemo. In 2015 wordt "Voices from planet Catelle" opgemerkt door de critici, evenals de opvolger "Spells from the cyclop" het jaar daarop, wat Onoe tot een van de meest erkende MC's aan beide zijden van de Theems maakt.

In de loop van de albums ontdekken we een artiest die betrokken is bij het ontwerp van de hoezen van zijn albums of zijn clips, met de wil om de meester te blijven van zijn gehele creatieve proces. Zijn universum laat ons reizen in een hallucinerende visie van de wereld, met een zoete bitterheid waarin we nooit echt weten of het een droom of een nachtmerrie is. Sommige van zijn zeer kleurrijke clips, die soms bijna kinderlijke indruk maken, zijn er gewoon om ons beter te laten onderdompelen in zijn getormenteerde personages.

Hoe dan ook, na zijn eerste succesvolle pogingen moesten we drie jaar wachten voordat "Surf or die" het levenslicht zag. In een stevig album, omringd door een bloemlezing van Engelse producers, heeft het de eigenaardigheid om met verbazingwekkende gemakkelijkheid te evolueren tussen een hiphop met boom bap-tendensen zoals in de grote jaren '90 en een radicale grime, een muziekstijl die in Engeland in de jaren 2000 is ontstaan en erg populair is in de arbeiderswijken van het perfide Albion!

De liefhebbers van "the golden age of hip hop" zullen vanaf de eerste luisterbeurt nummers zoals "Suicide City" of "Valentine Massacre" waarderen, geproduceerd door Jae Genius, die recht uit een album van Mobb Deep lijken te komen, net als het melancholische "Behind the wall". Soms is zijn flow zachter, bijna nonchalant, zoals op "Miss Universe" of "Heaters" met meer mid-tempo ritmes die zijn bewerkt met Daytripper, of "Raindcloud" met zijn jazzpiano. Maar de artiest, volledig geworteld in zijn tijd, biedt rauwere en hedendaagse klanken aan die de generatie Z zullen aanspreken, zoals op de grime-klanken van "Red Planet" of "Chop e'm down". Zijn oude maat Chemo schrijft ook het nummer "Phone off" voor hem in de lijn van de producties van zijn vorige albums. Als je daar nog enkele instrumentals met vreemde of zelfs angstaanjagende sferen aan toevoegt, heb je een idee van de algemene geest van "Surf or die".

Deze mooie prestatie bewijst in ieder geval opnieuw dat zolang de muziek goed is, deze de generaties overstijgt.

De anekdote :

Sinds de release van zijn laatste album, "Invisible war", dat in 2020 uitkwam, beginnen de fans van de artiest ongeduldig te worden. Gelukkig is hij erg actief op sociale media om onuitgebrachte nummers voor te stellen en biedt hij ongeveer om de twee maanden een nieuw nummer aan sinds de lente: "Cat in Oz", "Mad sick", "Pinocchio" en het allernieuwste "Afro Samourai / Quest". Er lijkt een album aan te komen en zijn laatste producties versterken de spanning!

Arnaud Brailly